Jest wiele powodów, dla których warto się zastanowić nad chrześcijańską wiarą i ludzkimi uczuciami. Nasze serce umie nas oszukiwać (zob. Jr 17,9), a Pan Jezus ostrzega, że nie każdy kto z pobożnymi uczuciami będzie wołał «Panie, Panie!» wejdzie do Królestwa Bożego.

Dostaliśmy prawdę o człowieczeństwie naszego Zbawiciela i piękną rzeczą jest zobaczyć bogactwo i pełnię Jego uczuć, które pomogą uporządkować świat naszych emocji. Nasze emocje są żywiołem. Potrzebny jest rozum, aby nad nimi zapanował. Emocji nie oceniamy z góry czy są dobre czy złe, ale dopiero czyny wypływające z emocji są dobre lub złe. Uczucia są spontaniczne jak dzieci, dlatego, aby uzyskać dojrzałość, doskonałość rozum ma nimi pokierować. Rozum może jednak kierować uczuciami w sposób tyrański lub dyplomatyczny. Nieraz człowiek jest tyranem samego siebie. Należy zaopiekować się uczuciami, aby wzrastać w cnoty, a bronić się przed wadami. Jezus w Ewangelii raduje się, smuci się, jest rozczarowany, wzrusza się i płacze, ale też się gniewa. Okoliczności inspirują nas do różnych uczuć. Brak zagniewania na zło jest grzechem. Panowanie nad emocjami jest konieczne, aby być dobrym człowiekiem, wodzem, królem… Aby poznać siebie i właściwie ukierunkowywać emocje powinno się czytać dobre książki, powieści. Ważne jest mieć dobre relacje z Aniołem Stróżem, bowiem on może wpływać na nasze uczucia. Anioł towarzyszy nam w życiu, aby każdy z nas dotarł do celu ostatecznego czyli do wieczności, do nieba.

Liczni uczestnicy rekolekcji z wielką wdzięcznością opuszczali Loretto z nadzieją powrotu to tego pięknego zakątka ziemi, gdzie króluje Pani Loretańska.